دانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420180121Effectiveness of Cognitive – Behavioral Stress Management Group Therapy on Resilience and Hope in Women with Breast Cancerاثربخشی درمان گروهی مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری بر تابآوری و امیدواری زنان مبتلا به سرطان پستان1142263410.22108/ppls.2018.106094.1217FAمریمامامیکارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.قاسمعسکری زادهاستاد یار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.مسعودفضیلت پوراستاد یار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.Journal Article20170904Breast cancer is the most common cancer in women. Its affects different aspects of individual health. The aim of present research was to investigate the effects of cognitive- behavior group therapy stress management on resilience and hope in womenwith breast cancer. This research included semi-experimental pre-test, post-test with control group and follow-up period. Thirty female patients with breast cancer who were referred to the Cancer Support Association (YAS Kerman) were selected by convenience sampling method in the summer of 1394. Patients divided into two experimental and control groups. Then, all 30 patients completed Connor–Davidson Resilience Scale and Snyder Hope Scale at the beginning of group therapy. The experimental group participated in 10 sessions of group therapy. In the end of group therapy and a month later follow up, both groups were tested again. After collecting questionnaires, data was analyzed using covariance analysis. In the experimental group, there results indicated that Cognitive–Behavioral Group Therapy Stress Management, give rise to improve resilience and hope. These findings were confirmed after a month following up. The results from data indicated that Intervention has given rise to improvement of resilience and hope in breast cancer patients. Hence, this method can be used in oncology centers as a complementary therapy alongside medical treatment.سرطان پستان شایعترین سرطان زنان است که بر جنبههای مختلف روانشناختی فرد اثر میگذارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مدیریت استرس به شیوۀ شناختی – رفتاری بر تابآوری و امیدواری زنان مبتلا به سرطان پستان بود. این پژوهش ازجمله طرحهای نیمهآزمایشی پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل و دورۀ پیگیری بود. 30 نفر از زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعهکننده به انجمن حمایت از بیماران سرطانی یاس کرمان به شیوۀ نمونهگیری دردسترس در تابستان سال 1394 انتخاب شدند. بیماران بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس 30 نفر پرسشنامۀ تابآوری کانر و دیویدسون و پرسشنامۀ امیدواری اشنایدر را تکمیل کردند. گروه آزمایش در 10 جلسۀ 90 دقیقهای مشاورۀ گروهی شرکت کردند و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. هر دو گروه پس از خاتمۀ جلسات درمانی و دورۀ پیگیری یک ماهه مجدداً ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان دادند گروه درمانی شناختی – رفتاری مدیریت استرس سبب افزایش میزان تابآوری و امیدواری در گروه آزمایش شده است. پیگیری یک ماهه، نتایج بهدستآمده در دو گروه را تأیید کرد. با توجه به تأثیر آموزش مداخله بر افزایش تابآوری و امیدواری زنان مبتلا به سرطان پستان، بهکارگیری فنون شناختی – رفتاری در کنار درمانهای پزشکی میتواند در درمان این بیماران مؤثر باشد.https://ppls.ui.ac.ir/article_22634_f8afbdadc131edf4291e2c02fd25fa5a.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420180121The effectiveness of music therapy on severity of pain, perceived stress and happiness in adolescents with leukemiaاثربخشی موسیقیدرمانی بر شدت درد، استرس ادراکشده و شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی15282262110.22108/ppls.2018.108787.1326FAپرویزعسگریدانشیارگروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایراناعظمخیاطیکارشناسی ارشد گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.Journal Article20180108The aim of this study was to investigate the effectiveness of music therapy on the severity of pain, perceived stress and happiness in adolescents with leukemia in Ahvaz city. This quasi-experimental study was carried out with a pretest, post-test, and follow-up with the control group. The statistical population included all adolescents with leukemia in Ahvaz city. A total of 30 adolescents with leukemia were selected using available sampling method and assigned randomly into two groups of experimental and control. McGill pain intensity questionnaire, Perceived Stress Scale and Oxford Happiness Inventory were used to collect data. After forming the groups (experimental and control) and performing the pre-test on both groups, the experimental group received 12 sessions of music therapy and the control group did not receive intervention. After the end of the intervention, they were tesed again in post test, and 30 day afterward in follow phases. Analysis of the data using multivariate and one-way covariance analysis showed that music therapy was effective in reducing the severity of perceived pain, and increased happiness in adolescents with leukemia. However, these results were not found to be significant in the follow up phase; hence, music therapy had no sustained effect in reducing the intensity of pain and perceived stress; also it did not increase the happiness of adolescents with leukemia. According to these results, music therapy can be used as a therapeutic approach to reduce the intensity of pain and perceived stress, as well as to increase the happiness of adolescents with leukemia.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی موسیقیدرمانی بر شدت درد، استرس ادراکشده و شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی شهر اهواز انجام شد. پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل تمامی نوجوانان مبتلا به لوسمی شهر اهواز بود. درمجموع، 30 نوجوان مبتلا به لوسمی با روش نمونهگیری دردسترس، انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، تخصیص یافتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامۀ شدت درد مک گیل، مقیاس استرس ادراکشده و پرسشنامۀ شادکامی آکسفورد استفاده شد. پس از تشکیل گروهها (آزمایش و کنترل) و اجرای پیشآزمون از هر دو گروه، افراد گروه آزمایش 12جلسه موسیقیدرمانی شدند و گروه کنترل، مداخلهای دریافت نکرد. پس از پایان مداخله، روی دو گروه، پسآزمون و پس از 30 روز، آزمون پیگیری انجام شد. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و یکراهه نشان داد که موسیقیدرمانی بر کاهش شدت درد و استرس ادراکشده و افزایش شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی مؤثر بود؛ در حالی که این نتایج در مرحلۀ پیگیری، معنادار نشد و موسیقیدرمانی اثرات پایداری بر کاهش شدت درد و استرس ادراکشده و همچنین افزایش شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی نداشت. با توجه به این نتایج، موسیقیدرمانی میتواند در کوتاهمدت شیوۀ درمانی برای کاهش شدت درد و استرس ادراکشده و همچنین افزایش شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی باشد.https://ppls.ui.ac.ir/article_22621_e9d2d76ff0169368f26ed44ade71ac6d.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420180930The Effectiveness of Self-Compassion Cognitive Training on Experiential Avoidance & Cognitive Fusion in Patients with Chronic Painاثربخشی آموزش خود دلسوزی شناختی بر اجتناب تجربهای و همجوشی شناختی در بیماران مبتلا به درد مزمن29402294210.22108/ppls.2018.111042.1420FAصدیقهفرخیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانفاطمهرضاییاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.سیمینغلامرضاییاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.Journal Article20180522One of the health problems is chronic pain which, in addition to the physiological factors of psychological factors, also plays an important role in its continuity. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of self-Compassion cognitive training on the experiential avoidance & cognitive fusion in patients with chronic pain. This study was a semi-experimental study with a pre-test, post-test with control group A total of 30 patients with chronic pain referring to Khorramabad health centers were selected by available sampling method , And randomly assigned to two experimental and control groups, Then, 30 questionnaires of acceptance and practice (Bound et al.) And cognitive fusion (Guillanderz et al.) Were completed as pre-test. The experimental group participated in 8 sessions of 1 hour of group counseling and did not receive any interventional control group Both groups completed the questionnaires as follow-up after the end of treatment sessions. Data were analyzed using covariance analysis. The results of this study showed that cognitive dyslexia education reduced the avoidance of cognitive and cognitive fusion and consequently the reduction of chronic pain in the experimental group.یکی از مشکلات سلامتی، دردهای مزمناند که علاوه بر عوامل فیزولوژیکی، عوامل روانشناختی نیز نقش مهمی در تداوم آن دارند. هدف پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش خوددلسوزی شناختی بر اجتناب تجربهای و همجوشی شناختی بیماران مبتلا به درد مزمن بود. طرح این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. تعداد 30 نفر از بیماران مبتلا به درد مزمن مراجعهکننده به مراکز درمانی شهر خرمآباد به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. سپس 30 نفر پرسشنامۀ پذیرش و عمل (باوند و همکاران) و همجوشی شناختی (گیلاندرز و همکاران) را با عنوان پیشآزمون تکمیل کردند. گروه آزمایش در 8 جلسه 1 ساعتۀ مشاورۀ گروهی شرکت کردند و گروه گواه مداخلهای دریافت نکردند و هر دو گروه پس از خاتمۀ جلسات درمانی پرسشنامههای مذکور را بهعنوان پسآزمون تکمیل کردند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان دادند آموزش خوددلسوزیِ شناختی سبب کاهش اجتناب تجربهای و همجوشی شناختی و به تبع آن، کاهش درد مزمن در گروه آزمایش شده است.https://ppls.ui.ac.ir/article_22942_3da696c36b6aab3e9ca8d7de7b188331.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420181027The Comparison of the Effectiveness of Fredrickson’s Positive Thinking and Dweck’s Mind Set Program on Test Anxiety of Gifted Studentsمقایسۀ اثربخشی برنامۀ مثبت اندیشی فردریکسون و برنامۀ تغییر ذهنیت دوئیک بر اضطراب امتحان دانش آموزان تیزهوش41502303110.22108/ppls.2018.108975.1337FAزهراآرامیدانشجوی دکترای روانشناسی عمومی،دانشکده علوم تربیتی،دانشگاه آزاد شهرکرد،ایرانطیبهشریفیاستادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.احمدغضنفریدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایراناحمدعابدیدانشیار گروه کودکان با نیاز های خاص،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه اصفهان،ایرانمحمدقاسمی پیر بلوطیاستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایرانJournal Article20180216The aim of this study was to investigate the comparison of the effectiveness of Fredrickson’s positive thinking and Dweck’s mindset program on test anxiety of gifted female students in ninth-grade high school in the city of Isfahan.This study is quasi-experimental with pretest-posttest with control group. The population of the study consisted all 450 gifted female students in ninth-grade of Isfahan city, Iran. After screening the student using the Test Anxiety Inventory (TAI), a sample of 45 students who were obtained higher scores were selected and then randomly divided into the experimental group (Fredrickson’s positive thinking and Dweck’s mindset program groups; n=15, for each group) and the control group (n =15). Each of the experimental group were received 8 sessions of intervention, while no intervention for the control group. All participants were completed the TAI at pre-/post-test. Data were analyzed using the MANOVA.The results showed that there was no significant difference between the Fredrickson’s positive thinking group and control group; but there was a significant difference between the Dweck’smindset program group with the Fredrickson’s positive thinking group as well as the control group, so that the Dweck’s mindset group had lower levels of anxiety.The Dweck’s mindset program can decrease anxiety of gifted children, which in turn can increase efficacy and appropriate advancement of these students.هدف این پژوهش مقایسۀ اثربخشی برنامۀ مثبتاندیشی فردریکسون و برنامۀ تغییر ذهنیت دوئیک بر اضطراب امتحان دانشآموزان دختر تیزهوش پایه نهم شهر اصفهان بود. روش این تحقیق آزمایشی و طرح پژوهش از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود .جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر تیزهوش پایه نهم شهراصفهان بودکه درسال تحصیلی 1396-1395 مشغول به تحصیل بودند و تعداد آنها 450 نفر بود. در ابتدا غربالگری انجام شد و از جامعۀ آماری تعداد 45 نفر از دانشآموزان مضطرب که براساس پرسشنامه اضطراب امتحان نمرات بالاتری کسب کردند انتخاب و سپس به روش نمونهگیری تصادفی ساده به دو گروه آزمایشی (15 نفر در گروه آموزش مثبت اندیشی فردریکسون و 15 نفر در گروه آموزش برنامه تغییر ذهنیت دوئیک) و کنترل(15 نفر)جایگزین شدند. آزمودنیهای جایگزین شده در گروه آزمایش مثبتاندیشی فردریکسون 8 جلسه و آزمودنیهای گروه آزمایش تغییر ذهنیت دوئیک نیز 8 جلسه آموزش دریافت کردند، اما گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. تمامی شرکتکنندگان پرسشنامه اضطراب امتحان اهوازرا در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری ششماهه تکمیل کردند. برای آزمون فرضیههای پژوهش از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها نشان داد که آموزش مثبتاندیشی فردریکسون بر اضطراب امتحان دانش آموزان تاثیر معنی داری ندارد. ولی در میزان اضطراب امتحان، دو گروه برنامۀ تغییر ذهنیت دوئیک، مثبتاندیشی فردریکسون و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. به طوری که گروه تغییر ذهنیت دوئیک از اضطراب کمتری برخوردار بودند. با استفاده از برنامۀ تغییر ذهنیت دوئیک میتوان اضطراب امتحان را در دانشآموزان تیزهوش کاهش دادکه این امر نیز بهنوبۀ خود میتواند موجب افزایش کارآمدی و پیشرفت مناسب این گروه از دانشآموزان شود.https://ppls.ui.ac.ir/article_23031_392fd3a7193e62e3947817cb8b223e6a.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420181201Predicting Health Locus of Control in Women through Optimism and Mindfulnessپیشبینی کانون کنترل سلامت زنان براساس خوشبینی و ذهنآگاهی51642309810.22108/ppls.2018.103456.1091FAمهریبلوچی بیدختیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.افروزموسویدکترای روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، تهران، ایران.مهدیمشکیدانشیار آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت؛ مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.محمودپناهی شهریاستادیار روانشناسی. دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه پیام نور. گناباد. ایران.Journal Article20170415Health locus of control (HLOC) referes to expectancies regarding whether health is controlled by one's own actions, or powerful external agents. The aim of present study was to investigate the role of optimism and mindfulness as two psychological factors in women's health locus of control. This was a descriptive study, correlational one, in which one hundred and sixty women of all women referred to health centers in Gonabad city, were selected <em><em>quota</em></em> sampling randomly. They completed life Orientation Test (LOT), five act mindfulness questionnaire, and multidimensional health locus of control (MHLC). Based on the findings, there was a significant positive correlation between internal health locus of control and optimism. The result of step by step regression showed that mindfulness could explain negatively 25 percents of variance ofexternal health locus of control. Also optimism and non-judgment specified positively 6 percents of variance ofinternal health locus of control. So optimism and mindfulness can enhance internal health locus of control and reduce external health locus of control in women.کانون کنترل سلامت، میزان باور و اعتقاد فرد به این امر است که سلامت او در کنترل عوامل درونی یا بیرونی است. پژوهش حاضر بهمنظور بررسی نقش خوشبینی و ذهنآگاهی بهعنوان دو مؤلفۀ روانشناختی بر کانون کنترل سلامت در زنان صورت گرفت. این پژوهش، مطالعۀ همبستگی توصیفی بود و آزمودنیها شامل صد و شصت نفر از زنان مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهرستان گناباد بودند که با روش سهمیهای تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامۀ بازنگریشدۀ جهتگیری زندگی، پنجوجهی ذهنآگاهی و کانون کنترل سلامت را پاسخ دادند. براساس یافتهها، بین خوشبینی و کانون کنترل سلامت درونی رابطۀ مثبت و معنیداری وجود داشت. نتایج تحلیل رگرسیون گامبهگام نیز نشان دادند عمل با آگاهی، 25 درصد از تغییرات کانون کنترل بیرونی سلامت را بهصورت منفی تبیین میکند و خوشبینی و غیرقضاوتی بودن نیز قادر به تبیین 6 درصد واریانس کنترل درونی سلامت بهصورت مثبت بودهاند؛ بنابراین، خوشبینی و ذهنآگاهی باعث افزایش کنترل درونی سلامت و کاهش کنترل بیرونی سلامت در زنان میشود.https://ppls.ui.ac.ir/article_23098_30ba9cc4653b11496d74e79cb32c9b1b.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483420180121The Effect of Positive Mindfulness Training Program on Self-Compassion of Male Adolescents with Depressive Symptomsاثربخشی آموزش ذهنآگاهی مثبت بر خودشفقتورزی نوجوانان پسر دارای نشانههای افسردگی65762313510.22108/ppls.2018.110411.1389FAمحمدیزدانیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی, دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمریماسماعیلیاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانکوروشنامداریاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20180509Depression is a common disorder in adolescence. One of the most common variables influencing depression is self-compassion. Considering the effectiveness of third wave therapy such as mindfulness and positive psychology in depression disorders, the purpose of this study was to investigate the effect of positive mindfulness training program on self-compassion of male adolescents with depressive symptoms. The study design was quasi-experimental with pre-test-post-test and follow-up and control group. From among the male students of secondary high schools of Isfahan in the academic year of 2017-2018, 40 cases were selected according to the inclusion criteria (using the Beck Depression Scale) and multistage cluster sampling. Then they were randomly placed in control and experimental groups. The experimental group received 8 sessions of 90 minutes based on positive mindfulness training program. All subjects were assessed through Self-Compassion Scale and Beck Depression Inventory-II. Data were analyzed by ANOVA with repeated measure test. The results indicated the effectiveness of the positive mindfulness training program on the components of self-discipline, isolating and expanding in post-test and follow-up but it was only significant in the component of human commonality and mindfulness in the follow up. It was concluded that positive mindfulness training program increases self-compassion, /therefore it plays an important role in reducing the outcomes of depression disorder for adolescents and their families and can be used as a supportive program for these cales.افسردگی اختلالی رایج در دوره نوجوانی و از شایعترین متغیرهای موثر بر افسردگی خودشفقتورزی است. با توجه به اثربخشی درمانهای موج سوم مانند ذهنآگاهی و روانشناسی مثبتنگر در اختلال افسردگی، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامۀ آموزشی ذهنآگاهی مثبت بر خودشفقتورزی در نوجوانان پسر دارای نشانههای افسردگی شهر اصفهان بود. طرح پژوهش از نوع شبهآزمایشی به شیوۀ پیشآزمون - پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. از میان دانشآموزان پسر دورۀ دوم دبیرستانهای شهر اصفهان در سال تحصیلی 96-95، براساس روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای40 نفر با توجه به معیارهای ورود به پژوهش و با استفاده از مقیاس افسردگی بک - نسخۀ دوم انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آموزش برنامۀ ذهنآگاهی مثبت برای گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای برگزار شد. آزمودنیها با مقیاس خودشفقتورزی و مقیاس افسردگی بک ارزیابی شدند. دادهها ازطریق آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر تحلیل شدند. نتایج حاکی از اثربخشی آموزش ذهنآگاهی مثبت بر ابعاد مهربانی با خود، منزویسازی و بزرگنمایی در مراحل پسآزمون و پیگیری بود؛ اما در بُعد احساسات مشترک انسانی و ذهنآگاهی تنها در مرحلۀ پیگیری معنادار بود. براساس یافتههای پژوهش میتوان بیان کرد برنامۀذهنآگاهی مثبت در بهبود ابعاد خودشفقتورزی در دانشآموزان دارای نشانههای افسردگی مؤثر بود.https://ppls.ui.ac.ir/article_23135_2bdaca9c549827412b638dc14255f949.pdf