دانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023Comparing the Effects of Positive Psychotherapy and Self-Review on the Well-Being and Resilience in the students as mothersمقایسۀ اثربخشی روشهای مثبت درمانگری و مرور خویشتن بر افزایش بهزیستی روانی و تابآوری دانشجویان مادر1162255110.22108/ppls.2018.106470.1228FAمریماسداله تویسرکانیدانشجوی دکترا روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانمهرانگیزپیوسته گردانشیار روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانشکوه الساداتبنی جمالیدانشیار روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانغلامرضادهشیریاستادیار روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20170916The aim of this study was to compare the effectiveness of positive psychotherapy and Self-Review on well-being and resilience among students as mothers. The study sample was consisted of twenty seven students of Alzahra University, who were mothers as well..They were selected through convenience sampling, and were randomly assigned to three self-review, positive psychotherapy and control groups. The data were measured using two questionnaires: Subjective Well-Being Questionnaire (RSPWB-SF) and Resilience Scale for Adults (RSA) in three phases of pretest, posttest and follow up. For the first group experimental,the positive psychotherapy was administered in seven sessions and for the second group, self-reviewtherapy was provided in six sessions. The control group has received no intervention. The data was analyzed by descriptive statistic and multivariate covariance method. The results indicated that mean scores of subjective well-being in post-test and follow-up were significantly increased in self- review and Positive Psychotherapy groups compared to control group. But resilience was not significant. Accordingly, the findings suggested that self-review and positive psychotherapy interventions had a significant effect on increasing the well-being of mothers. However, there was no significant difference between the two methods in terms of effectiveness on subjective well-being. These results can be construed as an evidence for using positive psychotherapy or self-review in psychological well-being for students as mothers.هدف پژوهش، مقایسۀ اثربخشی روشهای مثبت درمانگری و مرور خویشتن بر افزایش بهزیستی روانی و تابآوری دانشجویان مادر بود. نمونۀ پژوهش شامل بیستوهفت نفر از دانشجویان مادر مشغول به تحصیل در دانشگاه الزهرا بود. آنها به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در سه گروه مرور خویشتن، مثبت درمانگری و گواه قرار گرفتند. بهزیستی روانی و تابآوری هر سه گروه در سه فاصلۀ زمانی پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری به کمک پرسشنامههای بهزیستی روانی ریف (RSPWB-SF) و تابآوری فرایبورگ (RSA) اندازهگیری شد. برای گروه نخست آزمایشی،روشهای مثبت درمانگری طی هفت جلسه و برای گروه دوم آزمایشی، درمان مرور خویشتن طی شش جلسه آموزش داده شد. در این مدت گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و تحلیل کواریانس چند متغیره تحلیل شد. تحلیل دادهها نشان دادمیانگین نمرات بهزیستی روانی در پسآزمون و پیگیری نسبت به پیشآزمون در گروههای مرور خویشتن و مثبت درمانگری در مقایسه با گروه گواه بهصورت معناداری افزایش یافت؛ اما این اثر برای تابآوری معنادار نشد؛ بنابر این یافتهها میتوان نتیجه گرفت مداخلههای مرور خویشتن و مثبت درمانگری اثر معناداری بر افزایش بهزیستی روانی دانشجویان مادر دارد. همچنین بین این دو روش در میزان اثربخشی بر بهزیستی روانی تفاوت معناداری وجود نداشت. این نتایج میتواند پشتوانهای برای بهکارگیری روش رواندرمانی مثبتنگر یا روش مرور خویشتن برای ارتقاء سلامت روان و بهزیستی روانی دانشجویان مادر باشد.<br /> https://ppls.ui.ac.ir/article_22551_64efdf33ecf1029b9518acbddf3737f5.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023The Role of Psychological Well-Being Indicators in Predicting Metabolic Risk Factors in the patients with Chronic Coronary Heart Diseaseنقش شاخصهای بهزیستی روانشناختی در پیشبینی عوامل خطر متابولیکی بیماران کرونر قلبی مزمن17322255510.22108/ppls.2018.106032.1213FAنرگسمحمدیدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانعلیرضاآقایوسفیدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایراناجمدعلیپوراستاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمعصومهصادقیاستاد، گروه قلب و عروق. مرکز تحقیقات بازتوانی قلب، پژوهشکده قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانغلامرضانیک راهاندکتری روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانحمید رضاروح افزاروانپزشک، مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان، پژوهشکدۀ قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170829Today, the identification of factors contributing to the link between psychological factors and cardiovascular outcomes is a subject of interest to many researchers. The aim of the this study was to investigate the role of psychological well-being indicators in metabolic risk factors in the patients with chronic coronary artery disease. Sixty one patients (47 males and 14 females) were selected through purposeful sampling, and were asked to complete questionnaires including: Life Orientation Test- Revised (LOT- R), Oxford Happiness Questionnaire (OHQ), Adult Hope Scale (AHS), Dinner Life Satisfaction Scale (SWLS), and Positive and Negative Affect Scale (PANAS). Physiological evaluations were systolic and diastolic blood pressure, waist circumference, body mass index (BMI), blood glucose, triglyceride, total cholesterol, LDL cholesterol, HDL cholesterol and HDL / LDL ratios. The data analyzed by Pearson correlation test and stepwise regression. The results of stepwise regression analysis showed that optimism was able to predict 7% significant changes in systolic blood pressure, 11% for BMI and 10% for waist circumference. While 7% significant changes in triglyceride levels was predicted by life satisfaction; and finaly 7% significant changes in fasting blood glucose, 8% for total cholesterol, 14% for LDL cholesterol and 12% for LDL / HDL were predicted by hope. The findings indicated that, some psychological well-being indicators, including optimism, hope and life satisfaction, have a role in reducing metabolic risk factors for cardiovascular health.امروزه شناسایی نقش عوامل روانشناختی در گسترش بیماریهای قلبی عروقی موضوعی است که بسیاری از پژوهشگران به آن توجه ویژهای دارند. این پژوهش نیز با هدف بررسی نقش شاخصهای بهزیستی روانشناختی در عوامل خطر متابولیکی بیماران کرونر قلبی مزمن انجام شد؛ بنابراین 61 بیمار میانسال واجد شرایط (47 مرد و 14 زن) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. آنها با تکمیل پرسشنامههای جهتگیری زندگی (LOT- R)، شادکامی آکسفورد (OHQ)، امید بزرگسالان (AHS)، رضایت زندگی دینر (SWLS) و مقیاس عاطفۀ مثبت و منفی (PANAS) و انجام اندازهگیریهای فیزیولوژیک شامل فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، دور کمر، شاخص تودۀ بدنی، قندخون ناشتا، تری گلیسیرید، کلسترول کلی، کلسترول LDL، کلسترول HDL و نسبت HDL / LDL در پژوهش شرکت کردند. دادههای پژوهش با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام تحلیل شد. نتایج تحلیل رگرسیون گامبهگام نشان دادند خوشبینی 7 درصد از تغییرات در فشارخون سیستولیک، 11 درصد در شاخص تودۀ بدنی و 10 درصد در اندازۀ دور کمر را بهطور معناداری پیشبینی کرد؛ درحالیکه 7 درصد تغییرات میزان تری گلیسیرید رضایت از زندگی پیشبینی شد و درنهایت، امید میتواند 7 درصد از تغییرات قندخون ناشتا، 8 درصد کلسترول کلی، 14 درصد کلسترول LDL و 12 درصد نسبت LDL /HDL را بهطور معنادار پیشبینی کند؛ بنابراین شاخصهای بهزیستی خوشبینی، امید و رضایت از زندگی میتوانند در کاهش عوامل متابولیکی مضر برای سلامت قلبی نقش داشته باشندhttps://ppls.ui.ac.ir/article_22555_b9ae5763d2c809edde56a56d34c9aef2.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023The prediction of Bullying on the basis of Positive Youth Development and Life Satisfaction in Adolescentsپیشبینی قلدری بر اساس مؤلفههای تحول مثبت نوجوانی و رضایت از زندگی در نوجوانان33462262010.22108/ppls.2018.104024.1125FAمحمودنجفیاستادیار گروه روانشناسی بالینی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایراننجلالباباییکارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانعلی محمدرضاییاستادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشاسی و علوم تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران0000-0003-4883-0110Journal Article20170510The aim of this study was to predict bullying on the basis of positive youth development and life satisfaction in adolescents. For this purpose, a sample comprising of 385 students (198 girls, 187 boys) were selected through multistage cluster sampling. They completed Geldhof et al positive youth development questionnaire, Diener et al life satisfaction scale and Illinois bullying scale. Data were analyzed using Pearson correlation and multiple linear regression analysis. Result indicated that relationship between the components of positive youth development and bullying was negatively significant. In addition, relationship between components of positive youth development and life satisfaction was positively significant. Also relationship between bullying and life satisfaction was negatively significant. Linear regression analysis revealed that the components of positive youth development and life satisfaction are able to predict bullying. Result revealed that assets and resources of positive youth development and life satisfaction are essential in effectuating aggression and bullyingپژوهش حاضر بهمنظور پیشبینی قلدری بر اساس مؤلفههای تحول مثبت نوجوانی و رضایت از زندگی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی و جامعه مورد مطالعه کلیۀ دانشآموزان مقطع متوسطه استان قم بود. از این جامعه، نمونهای به حجم 385 نفر (198 نفر دختر و 187 نفر پسر) به روش خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ تحول مثبت نوجوانی گلدوف و همکاران، پرسشنامۀ قلدری ایلی نویز و مقیاس رضایت از زندگی داینر و همکاران استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان دادند بین مؤلفههای تحول مثبت نوجوانی (شایستگی، اطمینان، منش، مراقبت و ارتباط) و قلدری رابطۀ منفی و معنادار، بین مؤلفههای تحول مثبت نوجوانی (شایستگی، اطمینان، منش، مراقبت و ارتباط) و رضایت از زندگی رابطۀ مثبت و معنادار و بین مؤلفههای قلدری (قلدری، قربانی و نزاع) و رضایت از زندگی رابطۀ منفی و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون گامبهگام نیز نشان دادند مؤلفههای ارتباط، مراقبت، رضایت از زندگی و اطمینان بهترتیب بیشترین سهم را در پیشبینی قلدری دانشآموزان دارند و درمجموع، 31 درصد از واریانس قلدری با متغیرهای پیشبین تبیین شد. نتایج حاصل از این یافتهها به ضرورت توجه به منابع تحول مثبت نوجوانی در تقویت رضایت از زندگی و کاهش پرخاشگری و قلدری دانشآموزان تأکید کرد.https://ppls.ui.ac.ir/article_22620_42bd0fc03b19e07c5768157b1a82f33e.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023Investigating the mediating Role of Students Academic Optimism on the Relationship between School Academic Optimism and Students
Self-Efficacyبررسی نقش واسطهای خوشبینی علمی دانشآموزان در رابطۀ بین خوشبینی علمی مدرسه و خودکارآمدی دانشآموزان47602266810.22108/ppls.2018.100361.1000FAصادقحامدی نسبدانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانعلیعسگریگروه علوم تربیتی دانشگاه بیرجندهادیپورشافعیدانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانJournal Article20161123The aim of this study was to investigating the mediating role of students’ academic optimism on the relationship between school academic optimism and students’ self-efficacy. The research method was correlational descriptive. 296 students were selected by stage sampling. The data were gathered by using of three questionnaires: School Academic Optimism Hoy et al, Student Academic Optimism Tschannen-Moran et al, and Self-efficacy Morris. Structural equation modeling (path analysis) was used for data analysis. The direct effect of school academic optimism on student academic optimism was positive and significant. Also, the direct effect of student academic optimism on self-efficacy was positive and significant. In addition, the results showed that the school academic optimism had an indirect effects on self-efficacy through student academic optimism. The path analysis result indicate that the conceptual model is good fitting the data. Therefore, it is possible to take a positive step towards improving students' self-efficacy by increasing school academic optimism and student academic optimism. <br /> هدف پژوهش، بررسی نقش واسطهای خوشبینی علمی دانشآموزان در رابطۀ بین خوشبینی علمی مدرسه و خودکارآمدی دانشآموزان بود. روش تحقیق استفادهشده، توصیفی از نوع همبستگی بود. تعداد 296 دانشآموز با روش نمونهگیری مرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها، از سه پرسشنامۀ خوشبینی علمی مدرسه هوی و همکاران، خوشبینی علمی دانشآموزان تی شانن موران و همکاران و خودکارآمدی موریس استفاده شد. برای تحلیل دادهها از روشهای همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری (تحلیل مسیر) استفاده شد. یافتهها نشان دادند ضریب همبستگی بین خوشبینی علمی دانشآموز، خوشبینی علمی مدرسه و خودکارآمدی دانشآموز مثبت و معنادار است<strong>.</strong> اثر مستقیم خوشبینی علمی مدرسه بر خوشبینی علمی دانشآموز مثبت و معنادار بود. همچنین اثر مستقیم خوشبینی علمی دانشآموز بر خودکارآمدی نیز مثبت و معنادار بود. علاوه بر این، نتایج تحقیق نشان دادند خوشبینی علمی مدرسه بهواسطۀ خوشبینی علمی دانشآموز اثر غیرمستقیمی بر خودکارآمدی دارد. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان دادند مدل مفهومی پژوهش از برازش کافی برخوردار است؛ بنابراین میتوان با افزایش خوشبینی علمی مدرسه و خوشبینی علمی دانشآموز، گامی مثبت برای ارتقای خودکارآمدی فراگیران برداشت.https://ppls.ui.ac.ir/article_22668_2a6f5253b88dbf52ebc9f7fec513946c.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023Prediction of elderly quality of life based on internal coherence, mindfulness and spiritual intelligenceپیشبینی کیفیت زندگی سالمندان بر اساس انسجام درونی، ذهنآگاهی و هوش معنوی61742272910.22108/ppls.2018.110352.1384FAشهنازعسگریکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد محلات، محلات، ایرانحسنشفیعیاستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20180409Old age is a significant period in life and due to the development of science and improvement in health conditions, the number of elderly is increasing in various societies. To promote the health of the elderly population in the society, it is necessary to pay attention to their quality of life. Therefore, this study aimed at predicting the role of internal coherence, mindfulness and spiritual intelligence in quality of life in older adults. From among the elderly of Tehran city in 2017, 237 elderly subjects were selected by random cluster sampling method. Instruments for gathering data were the Antonovsky Sense of Coherence Questionnaire, Freiburg Mindfulness Questionnaire, Spiritual Intelligence Questionnaire (King) and Quality of Life Questionnaire (WHO). The results of stepwise regression analysis indicated that internal coherence, mindfulness and perceptualism significantly predicted 24 percent of change in quality of life, respectively. Therefore, in order to increase the level of quality of life in elderly, it is necessary to promote their internal coherence, mindfulness and spiritual intelligence.سالمندی یکی از مراحل مهم زندگی است که با پیشرفت علم و بهبود شرایط بهداشتی، آمار سالمندان در جوامع گوناگون رو به افزایش است؛ ازاینرو برای ارتقای سازگاری سالمندان، توجه به رضایت از زندگی آنان لازم است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انسجام درونی، ذهنآگاهی و هوش معنوی در پیشبینی کیفیت زندگی سالمندان انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. از بین سالمندان شهر تهران در سال 1396 به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای، 237 نفر انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری شامل پرسشنامۀ حس انسجام آنتونوسکی، پرسشنامۀ ذهنآگاهی فرایبورگ، پرسشنامۀ هوش معنوی کینگ و پرسشنامۀ کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بود. دادهها با روش رگرسیون گامبهگام تحلیل شد. نتایج رگرسیون نشان داد هوش معنوی، ذهنآگاهی و ادراکپذیری 24 درصد تغییرات کیفیت زندگی را در سالمندان پیشبینی میکنند؛ بنابراین، بهمنظور افزایش سطح کیفیت زندگی سالمندان پیشنهاد میشود زمینۀ ارتقای سطح انسجام درونی، ذهنآگاهی و هوش معنوی آنان فراهم شود.https://ppls.ui.ac.ir/article_22729_63c91d9ca4070d75348449ffe90a7361.pdfدانشگاه اصفهانپژوهش نامه روانشناسی مثبت2476-42483320171023Evaluating Social Problem Solving and Psychological Capital
model on Academic Burnout through mediating Help Seeking from Peers and Academic Consciousnessارزیابی مدل نقش مهارت حل مسئلۀ اجتماعی و سرمایۀ روانشناختی بر فرسودگی تحصیلی با میانجیگری کمکطلبی از همسالان و وجدان تحصیلی75902276710.22108/ppls.2018.107384.1258FAشهابفطیندانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانسیمینحسینیاناستاد گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهراء تهران، ایرانعلی اصغراصغرنژاد فریداستادیار انیستیتوی روانپزشکی ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایرانخدیجهابوالمعالیدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، رودهن، ایرانJournal Article20171020The aim of this research was to assess the model of academic burnout based on social problem-solving skill, psychological capital, academic conscience, and seeking help from peers. This study is a descriptive-correlational research with an emphasis on possible causal relationships based on structural equation modeling. The population included senior high school students studying science in pre-University in the first district of Ardabil during 2016-2017 school year. Proportional stratified random sampling was used to select the participants. The sample size was determined to be 291 participants using Morgan Table 1970. The instruments included “Salmela-Aro and Naatanen’s Academic Burnout Questionnaire”, “D'Zurilla’s Social Problem-Solving Skills Inventory”, “Luthans’s Psychological Capital Questionnaire”, “Ilroy and Bunting’s Academic Conscience Questionnaire” and “Ryan and Pintrich’s Academic Help-Seeking Scale”. The results consistent with the hypotheses showed that social problem-solving skill and psychological capital had negative effect on academic burnout. In addition, the negative effect of seeking academic help as a mediator in the relationship between social problem-solving skills and academic burnout was confirmed. Academic conscience, as the mediator between psychological capital and academic burnout, was found to have an indirect and negative effect. And finally, the model with the experimental data from the study has a good fit.هدف پژوهش، ارزیابی مدل تبیین فرسودگی تحصیلی براساس متغیرهای حل مسئلۀ اجتماعی، سرمایۀ روانشناختی، وجدان تحصیلی و کمکطلبی از همسالان بود. این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی - همبستگی با تأکید بر روابط علّی ممکن بر پایۀ مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعۀ آماری را دانشآموزان دورۀ پیشدانشگاهی رشتۀ علوم تجربی ناحیۀ یک اردبیل در سال تحصیلی 1396- 1395 تشکیل دادند. برای نمونهگیری از روش تصادفی طبقهای نسبتی استفاده شد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 1970 به تعداد 291 نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای فرسودگی تحصیلی سالملا-آرو و ناتانن، حل مسئلۀ اجتماعی دیزوریلا، سرمایۀ روانشناختی لوتانز، وجدان تحصیلی ایلروی و بانتیک و کمکطلبی ریان و پنتریچ بودند. نتایج پژوهش همسو با فرضیهها نشان دادند مهارت حل مسئلۀ اجتماعی و سرمایۀ روانشناختی بر فرسودگی تحصیلی اثر منفی دارد. علاوه بر این، اثر منفی کمکطلبی تحصیلی بهعنوان متغیر میانجی در رابطۀ بین حل مسئلۀ اجتماعی و فرسودگی تحصیلی نیز به تأیید رسید. اثر منفی وجدان تحصیلی هم تأیید شد که متغیر میانجی بین سرمایۀ روانشناختی و فرسودگی تحصیلی بود. درhttps://ppls.ui.ac.ir/article_22767_c498361c139318ace06cdf1b1b341ff2.pdf