دانشگاه اصفهان پژوهش نامه روانشناسی مثبت 2476-4248 3 1 2017 05 22 The effect of group forgiveness training on intimacy and feeling loneliness among the elderly in nursing homes تأثیر بخشش‌آموزی گروهی بر احساس تنهایی و صمیمیت سالمندان مقیم در سرای سالمندان 77 91 22284 10.22108/ppls.2017.96471.0 FA سهیلا سبزیچی کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک ، ایران فرشاد بهاری استادیار مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران رحیم حمیدی پور استادیار روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران Journal Article 2016 07 05 The purpose of this study was to determine the effect of group forgiveness training on feeling of loneliness and intimacy among elderly living in nursing home. The research method was semi-experimental and research design was pre-test, post-test and follow-up with the control group. The sample of the study were 30 elderly subjects who were selected by available sampling  and randomly assigned  to two groups of 15 in training and 15 in the control group. The instruments of the study were Di Thomasso' Loneliness, Brown and Best, and Walker and Thompson Intimacy Questionnaire. After performing the pre-test, the experimental group received 11 sessions of group-forgiveness training.  then the post-test and after one month follow-up test was done.  The results of analysis of covariance showed that group forgiveness training significantly increased the intimacy and reduced loneliness sense in elderly in experimental group. Also the findings indicated a significant reduction in social and familial dimensions of loneliness   The follow-up results showed that the intimacy and loneliness are stable over time. Based on the above findings, it could be concluded that group forgiveness training can be effective in reducing feelings of loneliness and increasing intimacy among elderly people living in nursing homes. So, It is recommended that caregivers  be encouraged to use this psycho-educational intervention in working with the elderly who feel lonely and annoyed. هدف پژوهش، تعیین تأثیر بخشش­آموزی گروهی بر احساس تنهایی و صمیمیت سالمندان مقیم سرای سالمندان بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی و طرح پژوهش، پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه گواه بود. نمونه پژوهش تعداد 30 نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه، به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامۀ احساس تنهایی دی توماسو، براون و بست و پرسشنامه صمیمیت واکر و تامپسون بود. پس از اجرای پیش‌آزمون، گروه آزمایش، 11 جلسه آموزش بخشش به شیوه گروهی دریافت کرد و درنهایت، پس‌آزمون و پس از یک ماه پیگیری انجام شد. داده­ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و تی همبسته تحلیل شد. نتایج نشان دادند بخشش‌آموزی گروهی، افزایش احساس صمیمیت و کاهش احساس تنهایی در سالمندان گروه آزمایش را موجب شد. همچنین یافته­ها بیان‌کنندۀ کاهش مؤلفه­های اجتماعی و خانوادگی احساس تنهایی بود و نتایج پیگیری نشان دادند میزان صمیمیت و احساس تنهایی در طول زمان از پایداری مناسبی برخوردار است. با توجه به یافته­های فوق نتیجه‌گیری شد بخشش‌آموزی بر کاهش احساس تنهایی و افزایش صمیمیت سالمندان مقیم سرای سالمندان مؤثر است و توصیه می‌شود مراقبت‌کنندگان از این مداخله در کار با سالمندانی که احساس تنهایی دارند، استفاده کنند. https://ppls.ui.ac.ir/article_22284_ebfa77384b2047393ac20aac11d9de60.pdf